به گزارش پایگاه خبری دیدگاه اقتصادی،
بازار؛ گروه کشاورزی: تازه ترین داده های Statista Market Insights از بازار کشاورزی جهان نشان می دهد: ارزش تولید ناخالص این بازار در سال ۲۰۲۶ به حدود ۴.۸۴ تریلیون دلار خواهد رسید. به نحوی که پیش بینی می کند این رقم طی دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۱ با نرخ رشد مرکب سالانه ۳.۸۲ درصد افزایش یابد و در سال ۲۰۳۱ به حدود ۵.۸۴ تریلیون دلار برسد.
گفتنی است بازار جهانی کشاورزی تنها به تولید محصولات زراعی محدود نمی شود بلکه این بازار مجموعه ای گسترده از فعالیت های تولیدی را دربرمی گیرد که شامل غلات، سبزیجات، میوه ها، محصولات روغنی، گوشت، شیر، سایر محصولات دامی و جنگلداری است.
پیش بینی ارزش ۱.۰۵ تریلیون دلاری واردات محصولات کشاورزی تا پایان ۲۰۲۶
در کنار رشد تولید، تجارت جهانی کشاورزی نیز همچنان در مقیاس بسیار بزرگی جریان دارد. بر اساس برآورد این گزارش، ارزش واردات محصولات کشاورزی در سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۰۵ تریلیون دلار و ارزش صادرات حدود ۹۸۵.۰۲ میلیارد دلار خواهد بود. نرخ رشد مرکب سالانه واردات برای سال های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۱ حدود ۳.۱۷ درصد و برای صادرات ۳.۲۸ درصد پیش بینی شده است.
پایگاه تحلیلی آماری Statista ارزش تولید ناخالص بازار کشاورزی جهان را برای سال ۲۰۲۶ حدود ۴.۸۴ تریلیون دلار برآورد کرده است وی می گوید: نرخ رشد سالانه مورد انتظار برای دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۱ نیز ۳.۸۲ درصد خواهد بود
از سوی دیگر در حالی که بزرگترین شاخص بازار، ارزش تولید ناخالص است این گزارش، ارزش تولید ناخالص بازار کشاورزی جهان را برای سال ۲۰۲۶ حدود ۴.۸۴ تریلیون دلار برآورد کرده است. نرخ رشد سالانه مورد انتظار برای دوره ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۱ نیز ۳.۸۲ درصد است.
بر اساس همین نرخ رشد، انتظار می رود ارزش تولید ناخالص بازار تا سال ۲۰۳۱ به حدود ۵.۸۴ تریلیون دلار برسد. به این ترتیب، طی پنج سال حدود یک تریلیون دلار به ارزش اسمی تولید ناخالص این بازار افزوده خواهد شد.
تجارت خارجی در مقیاس یک تریلیون دلار
در کنار تولید داخلی، تجارت بین المللی ستون مهم دیگری از اقتصاد کشاورزی جهان است. برآوردهای این گزارش آماری همچنین نشان می دهد: ارزش واردات محصولات کشاورزی در سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۰۵ تریلیون دلار خواهد بود. صادرات نیز حدود ۹۸۵.۰۲ میلیارد دلار برآورد شده است.
این ارقام نشان دهنده مقیاس بالای جابه‌جایی محصولات کشاورزی میان کشورهاست. بسیاری از کشورها در برخی محصولات دارای مزیت تولید هستند، در حالی که برای تامین محصولات دیگر به بازار بین المللی وابسته اند. بنابراین تجارت جهانی کشاورزی به شبکه ای از تولیدکنندگان، صادرکنندگان، واردکنندگان، شرکت های فرآوری و زنجیره های توزیع بین المللی متکی است.
به این ترتیب است که در حوزه واردات، این گزارش پیش بینی می کند: واردات کشاورزی جهان در فاصله ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۱ سالانه به طور متوسط ۳.۱۷ درصد رشد کند. برای صادرات نیز نرخ رشد مرکب سالانه ۳.۲۸ درصد برآورد شده است.
فناوری؛ عامل تحول در کشاورزی
یکی از محورهای مورد تأکید این پایگاه خبری تحلیلی در تحلیل صنعت، نقش فناوری در افزایش بهره وری کشاورزی است. به خصوص اینکه فناوری هایی مانند کشاورزی دقیق، پهپادها، هوش مصنوعی، رباتیک و سامانه های هوشمند مزرعه در حال تغییر شیوه مدیریت تولید هستند.
این در شرایطی است که کشاورزی دقیق می تواند به تولیدکنندگان کمک کند نهاده هایی مانند آب، کود و سموم را با دقت بیشتری مورد استفاده قرار دهند. پهپادها و تصاویر ماهواره ای نیز امکان پایش وضعیت مزارع را فراهم می کنند، در حالی که الگوریتم های هوش مصنوعی می توانند داده های مربوط به خاک، آب‌وهوا و وضعیت محصول را برای تصمیم گیری تحلیل کنند.
در کنار رشد تقاضا، کشاورزی جهانی با ریسک های قابل توجهی مواجه است. بطوری که تغییرات اقلیمی یکی از مهمترین چالش‌های ساختاری صنعت محسوب می شود؛ چالشی که می تواند بر عملکرد محصولات، حاصلخیزی خاک و دسترسی به آب تأثیر بگذارد. «خشکسالی، سیل، افزایش دمای شدید و تغییر الگوهای بارندگی» از جمله عواملی هستند که می توانند تولید محصولات کشاورزی را در مناطق مختلف جهان دچار نوسان کنند.
این مسئله اهمیت فناوری و سرمایه گذاری را افزایش می دهد. در واقع تولیدکنندگان برای مدیریت ریسک آب‌وهوایی نیازمند اطلاعات دقیق تر درباره وضعیت خاک، رطوبت، دما، بارندگی و سلامت محصولات هستند.
چالش پذیرش فناوری در کشورهای در حال توسعه
بر اساس این گزارش، اگرچه فناوری می تواند بهره وری کشاورزی را افزایش دهد، دسترسی به آن در تمام کشورها یکسان نیست. به طوری که به عنوان مثال هزینه اولیه تجهیزات، دسترسی به اینترنت و زیرساخت های دیجیتال، کمبود نیروی انسانی متخصص و دشواری تامین سرمایه می تواند سرعت دیجیتالی شدن مزارع را محدود کند.
از این منظر، تحول دیجیتال کشاورزی تنها یک موضوع فناوری نیست؛ بلکه به زیرساخت، آموزش، سرمایه گذاری و توان اقتصادی تولیدکنندگان نیز وابسته است.
نکته قال توجه اینکه از نظر ساختار جغرافیایی بازار در مقایسه جهانی بازار کشاورزی مناطقی مانند ایالات متحده، برزیل، آلمان، ایتالیا و اسپانیا را در میان بازارهای کلیدی قرار می دهد.
اهمیت این کشورها از نظر کشاورزی یکسان نیست و هر یک در بخش های مختلف زنجیره تولید و تجارت جایگاه متفاوتی دارند. برای نمونه، برخی کشورها در تولید غلات یا محصولات روغنی اهمیت بیشتری دارند، در حالی که برخی دیگر در تولید گوشت، لبنیات، می وه یا محصولات جنگلی نقش پررنگ‌تری ایفا می کنند.
آمار تجارت نیز نشان دهنده همین تفاوت ساختاری است. داده های این گزارش، درباره صادرکنندگان محصولات کشاورزی در سال ۲۰۲۴ نشان می دهد ایالات متحده، برزیل و هلند در میان صادرکنندگان مهم محصولات کشاورزی جهان قرار داشته اند.
کشاورزی جهان در حال حرکت به سوی مدلی است که در آن تولید بیشتر، تجارت گسترده تر و استفاده هوشمندانه‌تر از منابع باید همزمان دنبال شود
داده های فعلی Statista Market Insights نشان می دهد بازار کشاورزی جهان در سال ۲۰۲۶ با ارزش تولید ناخالص حدود ۴.۸۴ تریلیون دلار یکی از بزرگترین بازارهای اقتصادی جهان است.
چشم‌انداز این صنعت نیز در سال های آینده تحت تأثیر دو نیروی همزمان قرار خواهد داشت: از یک سو رشد تقاضای جهانی برای غذا و محصولات کشاورزی و از سوی دیگر فشار برای افزایش بهره وری و کاهش مصرف منابع. تغییرات اقلیمی، کمبود آب، تحول فناوری و دسترسی نابرابر به فناوری نیز از عوامل مهم تعیین‌کننده مسیر بازار خواهند بود.
در نهایت، کشاورزی جهان در حال حرکت به سوی مدلی است که در آن تولید بیشتر، تجارت گسترده تر و استفاده هوشمندانه‌تر از منابع باید همزمان دنبال شود. برآورد این گزارش از رشد بازار تا سال ۲۰۳۱ نشان می دهد که کشاورزی همچنان یکی از بخش های بزرگ و راهبردی اقتصاد جهانی باقی خواهد ماند.
